خدايا!
معلم شهيد دکتر علی شريعتی:
به من زيستنی عطا کن،
که در لحظه ی مرگ بر بیثمری لحظه ای که
برای زيستن گذشته، حسرت نخورم، و مردنی عطا کن، که
بر بيهودگیاش سوگوار نباشم.

می خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند
ستايش کردم ، گفتند خرافات است
عاشق شدم ، گفتند دروغ است
گريستم، گفتند بهانه است
خنديدم، گفتند ديوانه است
دنيا را نگه داريد، می خواهم پياده شوم
+ نوشته شده در پنجشنبه چهارم بهمن ۱۳۸۶ ساعت 11:27 توسط MMB
|
بناب، خ دانشجو، ساختمان صالح مطلق 2،